dag 1
Natuurlijk is het leuk om bekende gezichten aan de start te zien verschijnen. Je zou haast aan Van der Ende voorstellen dat ook de Landmannetjes een eigen televisieprogramma krijgen, zoals bijvoorbeeld de Veerkampjes:
Volgens mij succes gegarandeerd. En wat te denken van de familie Baas? Doorzetters, hoor.
En deze namen zijn slechts een greep uit de groeiende schare wandelaars.
Ook mochten wij dit jaar weer nieuwe wandelaars begroeten. Zelfs uit het verre Limburg zijn ze dit jaar de grote rivieren overgezwommen om aan onze avondvierdaagse deel te nemen. Dat het hier familie betreft van een aantal Ouderkerkers doet daar niets aan af. Van uw verslaggever is het slechts 'koude kant'. Desalniettemin: Harry en Yvon, van harte welkom!
Een bijzondere vermelding is hier op z'n plaats aan de gezusters van Bakelen en vriendin. Zij slaagden erin maar liefst 15 kilometer te lopen voordat het finishlokaal in zicht kwam...
Ook een bijzondere vermelding natuurlijk voor het fantastische weer. Op een terrasje, glaasje Cola met ijs, broek opgerold en sokken neergerold natuurlijk geweldig. Voor wandelaars is het echter andere koek.
Sponsor ERA makelaar Admiraal speelde handig én verstandig in op de weersomstandigheden en verraste de deelnemers met een handige drankflacon. Dankzij de geweldige gastvrijheid van sv Ouderkerk konden vele flacons gevuld worden met lekker fris water voor de tocht. Hulde!
dag 2
De tweede dag stond bijna geheel in het teken van de Cygnus olor, oftewel Knobbelzwaan. De organisatie ontdekte gelukkig tijdig dat een deel van de route in onbruik was geraakt. Volgens de bekende vogelaar Remco zouden vader en moeder zwaan hun acht jongen op agressieve wijze trachten te beschermen tegen argeloze wandelaars.
Knobbeltje
In allerijl werd besloten een omtrekkende beweging te maken om toch een ieder veilig naar de heerlijke krentenbollen van bakker Out te leiden.
Wellicht moeten we voorstellen de Latijnse naam van het beest te laten omdopen tot Cygnus color. Zo'n beest ziet er immers niet zo wit meer uit als hij bekeken wordt via de door sponsor Rabobank uitgereikte oranjeglazige bril...
Die krentenbol van bakker Out was overigens hard nodig voor de deelnemers aan de afstand 10 km. Het was de organisatie namelijk gelukt om daar zo'n 12 km in te persen. Een Nobel-prijs waard, zou ik zo zeggen. Zelfs ridder Frans had het moeilijk. Ondersteund door z'n schone maagden wist hij nog maar net de bar van sv Ouderkerk te halen.
Ook de EHBO lijkt het dit jaar drukker te hebben dan voorgaande jaren. Zo mochten wij van Ingrid Roschar een foto ontvangen van het behandelen van een blaar op de eerste avond. De score op de tweede avond bedraagt twee blaren. Wees gerust, als die stijgende trend zich doorzet duurt het - statistisch gezien - nog minstens veertig jaar voordat u aan de beurt bent met 868 deelnemers.
Kijk op wandeltips in het informatiemenu hoe u blaren kunt voorkomen.
Ik wil nog even terugkomen op die Limburgers die ons dit jaar met hun bezoek vereren. Eén van hen loopt met een vlag op de rugzak, hetgeen veel kinderen de vraag deed stellen: "Uit welk land komt u?" Ze vermenigvuldigen zich overigens het als blaren: gisteren twee en vandaag waren het er al vier.
dag 3
De deelnemers hebben vanavond kunnen genieten van een mooi "Rondje Amstel". De reacties over de uitgezette route waren in ieder geval lovend. Gelukkig brak de hemel voor de start open, zodat we verwend werden met een heerlijk zonnetje en een verfrissend windje. 
Zo'n windje doet een mens goed, maar blindegeleidehond Jorn had duidelijk wat meer last van de zon. Al voor de start was een verfrissend bakje water nodig om zijn temperatuur lager te krijgen dan zijn temperament.
Plaatselijk sponsor Super De Boer zorgde ook nu weer voor een verrassing langs de route. Zo'n zakje met een frisse appel, iets te drinken en een zakje chips doet wonderen. De calorieën van dat zakje chips? Daar lachen de wandelaars om.
Zo'n derde dag brengt een stuk gewenning en routine met zich mee, voor organisatie én wandelaar. Zo had zelfs Nancy Sandifort aan haar deelnemersbewijs gedacht. De heer Mansvelder startte gewoon heel laconiek een kwartier later dan de andere deelnemers, "Eitje", zo had hij de route vooraf ingeschat.
Na de afmattende tocht van gisteren werd hij in die inschatting ondersteund door ridder "galgenhumor" Frans, die dit keer nog genoeg lucht over had om de mond duchtig te roeren op weg naar de bar.
Die Limburgers? Ze vermenigvuldigden zich niet meer. De teller staat nog steeds op vier.
De blaren? Die vermenigvuldigen zich wel, maar veroorzaken nog geen uitvallers.
Wilt u meer weten over spieren die stram en gevoelig kunnen worden? Volgens mij kan Marianne van Meerveld u haarfijn uitleggen welke spieren dat zijn.
dag 4
Dag 4, wat zal ik zeggen?
De hemel trok weer open, maar ditmaal niet om de zon door te laten. Gigantische stortbuien trokken over en de riolering kon al dat water niet aan. Op de route bleken vele wegen onbegaanbaar.
Na raadpleging van de weerradar, die ook nog eens weinig goeds voorspelde voor de avond, kon de organisatie niet anders dan besluiten de tocht af te gelasten. De hoeveelheid water op het parcours zou teveel risico opleveren voor de wandelaars. Natte voeten leveren immers snel vervelende blaren op en het vuile water zou nare ontstekingen kunnen veroorzaken. Bovendien is water - samen met de voorspelde onweersbuien - geen goede combinatie.
Zodra de organisatie het besluit nam zijn de scholen en andere instanties telefonisch geïnformeerd. Van de afgelasting is bovendien melding gedaan op deze site.
U zult begrijpen dat dit een grote teleurstelling was voor de deelnemers, ondanks het begrip dat de organisatie van de wandelaars kreeg voor het besluit. Gelukkig betekent het afgelasten van de slotavond niet dat het recht op de prestatiemedaille vervalt. Alle schoolkinderen ontvangen via school de medaille. De overige deelnemers werd via de site opgeroepen de medaille in het start-/finishlokaal op te halen, waaraan massaal gehoor is gegeven.
