dag 1
Al zag het daar afgelopen week en weekend niet naar uit, de deelnemers werden ook nu weer verblijd met een zonnige start van de zesde Avondvierdaagse Ouder-Amstel. Ruim 800 deelnemers (en naar schatting ca. 400 begeleiders) gingen dan ook met goede zin op weg om de afstand vijf of tien kilometer af te leggen.
Wat te denken van Robin Metz? Zelfs bij het afhalen van de controlekaart in het startlokaal liep hij ver voor oma en opa uit. Evenals afgelopen jaren legde hij ook nu weer het parcours in recordtempo af. Als opa en oma Snoek dat maar volhouden....
Aanklampen doen de kindjes Landman dit jaar niet. De Landmannetjes verschenen gedecimeerd aan de start. Gelukkig geen trieste omstandigheden, al moeten pa en ma waarschijnlijk wel wennen aan het feit dat kinderen langzaam op eigen benen willen staan.
Deze zomer voert oranje natuurlijk bij velen de boventoon in de kleurenwaaier. Sponsor ERA makelaardij verraste de deelnemers dit keer met een een schattig rugtasje in die kleur. Nu maar hopen dat het geluk brengt voor het Nederlands elftal.
Het uitreiken van de tasjes betekende overigens wel, dat de deelnemende makelaars en aanhang pas aan de 10 kilometer konden beginnen toen iedereen van een tasje was voorzien. Een straf tempo om tijdig in het start-/finishlokaal terug te keren tot gevolg. Wat mij betreft dus 2 x hulde!
dag 2
Warm! Dat was de mening van vele wandelaars over de tweede wandelavond. Natuurlijk moet dat gevoel wel relatief gezien worden aan de lage temperaturen van de afgelopen weken. In ieder geval zorgde dat warme gevoel voor de oergezellige sfeer, die de Avondvierdaagse Ouder-Amstel zo typeert.
De trouwe volgers van deze impressieverhalen heb ik gisteren natuurlijk nieuwsgierig gemaakt naar het wel en wee van de kinderen Landman. Uit welingelichte bron heb ik vernomen dat één kind niet de vleugels uitslaat, maar de zeilen heeft genomen. Waarom dat in Friesland moet of all places is mij echter totaal raadsel gebleven. Hier waait het toch (heel soms) ook?
Het andere kind, zo wordt gefluisterd, vogelt wat in Antwerpen. Dat gaat overigens alsnog gepaard met zere voeten, zo bleek ons uit druk SMS-verkeer tussen het grut en de overbezorgde moeder.
Dat alle deelnemers ook nu weer de finish behaalden is waarschijnlijk te danken aan Hans Out. Ook dit jaar toverde hij voor alle deelnemers en begeleiders weer zo'n overheerlijke krentenbol uit de hofleveranciersoven. Het lijkt haast een traditie te worden, Hans.
Namens alle (1.200?) wandelaars bedank ik je dan ook hartelijk.
ERA makelaars hadden de smaak van de inhaalrace van gisteren kennelijk nog goed te pakken. Als eersten legden zij het mooie parcours van 10 kilometer af. Nipt vóór de eerste individuele wandelaars drukte het jongste makelaartje va Nederland de controlekaart op de tafel van de verbaasde medewerkers aan de finish. Of het hoge tempo wellicht gelegen is aan de wil om het geluid van de door de Rabobank uitgedeelde klaphandjes te ontvluchten laat ik maar in het midden. De lint deelnemers kleurt in ieder geval langzaam oranje door al die leuke geschenken.
dag 3
Bij de start kondigde Robin Metz (11 jaar) resoluut aan: "Wij lopen morgen 10 kilometer, anders moet ik zo lang op het Kampje wachten". Als opa en oma Snoek dat maar weten!
Hij had dat wat ons betreft ook vandaag mogen doen, want in het zakje lekkernijen dat Johan van de Neut (nog steeds Super de Boer) uitdeelde zaten voldoende calorieën om dat moeiteloos aan te kunnen.
Wist u overigens dat fietsen op sneeuw en ijs slecht is voor de knieën? Arjen Smit (2 meter 90 boven NAP, wit haar) weet daar inmiddels alles van. Gelukkig ging het deze derde avond boven verwachting goed en vierde hij dat met een welverdiend glaasje bier.
Met 44 route-aanwijzingen op de 10 kilometer vereiste de route "Gluren bij de buren" best enige scherpte bij de wandelaars. De route vergde ook de inzet van zo'n 25 vrijwilligers langs het parcours. Het is hen weer gelukt een ieder heelhuids naar de finish te begeleiden. Namens het organisatiecomité en natuurlijk de deelnemers dank ik ze vanaf deze plek hartelijk daarvoor.
Tja, en dan de Landmannetjes. Ze worden best een beetje nerveus om steeds maar weer van andere wandelaars de vraag te krijgen hoe het met de kinderen is. Ik denk daarom dat Friesland en Antwerpen volgend jaar tot verboden gebied worden verklaard voor de koters. Overigens volgt pa Landman deze feuilleton op de voet en heeft moeders besloten toch ook maar eens een blik op (naar) de website te gooien.
De nervositeit sloeg trouwens behoorlijk in bij het peloton. Maar liefst twee wandelaars verloren vandaag onderweg hun controlekaart. Evert van den Berg dacht daarom diep na en besloot de controlepost te vragen gaten in de routebeschrijving te knippen als bewijs van het passeren. Daar kunnen we natuurlijk niet aan beginnen. Die gaten kunnen natuurlijk ook ontstaan zijn door een schot hagel van een boze landeigenaar tijdens het afsteken van de route, nietwaar? Bovendien gaat het hier om vernielen van geestelijk eigendom van het plaatselijk comité. Wellicht morgen voor straf twee bier aan de finishtafel, Evert! Overigens zijn beide controlekaarten bij ons ingeleverd door wandelaars die achterop kwamen.
Niet achterop kwam ons jongste makelaartje. Nek aan nek streed hij tegen Arjen Smit en wist deze met een forse eindsprint op de meet te verslaan. "Yes, we zijn eerste!", daarmee vergetend dat hij met zijn aktie de rest van de makelaars op flinke achterstand zette. Het is overigens best wel een prestatie om het tegen Arjen Smit (je weet wel, stapgrootte 2.50 meter) op te durven nemen.
dag 4
Wat een feuilleton op uw favoriete website al niet teweeg brengt. Arjen Smit, wie kent hem niet, hoorde langs het gehele parcours steeds maar weer: "Da's die man van dat biertje". Toen hij eindelijk iemand aansprak hoe dat zo kwam, was het antwoord: "Kijk maar eens op de website". Arjen gaat nu toch eens op de website kijken, vertelde hij in het finishlokaal. Arjen, namens de webmaster: Welkom op onze site!
Arjen moest het deze slotavond overigens doen zonder het gezelschap van Wout Mansvelder. Die moest namelijk zijn vrouw helpen en startte daarom 3 kwartier later. Toen aan hem werd gezegd, dat al afgevraagd werd of hij de slotavond zou komen sprak hij de historische woorden: "Ben je gek? Ik vind dit veel te leuk!" Waarvan akte.
Robin Metz sleepte opa en oma inderdaad over het parcours van 10 kilometer. Dat was hem erg bevallen, zo vertelde hij. Ook met opa en oma ging het gelukkig goed. Breed lachend vertelden zij dat ze volgend jaar zeker weer van de partij zouden zijn.
Ook met de Landmannetjes komt alles goed, hoor. Morgen kan moeder gelukkig de kindertjes weer in de armen sluiten. Vanaf deze plek wens ik de kinderen sterkte om het komende geweld aan knuffels zonder kleerscheuren te doorstaan.
Wat een geweldige avondvierdaagse is het toch weer geweest: fantastisch weer, leuke mensen, mooie parcours, gulle sponsoren en geweldige vrijwilligers! Deze mix aan ingrediënten is wat de Avondvierdaagse Ouder-Amstel zo uniek maakt. Tot volgend jaar!
The End